تبلیغات
download for all people - گنجاندن هوممیوپاتی در نظام های سلامت

پیج رنک گوگل

پیج رنک

 
download for all people
دانلود فایل با fixeddownload
درباره وبلاگ


این وبلاگ من یعنی علی بیگی هستش که تصمیم گرفتم این وبلاگ رو برای شما بازدید کنندها ی عزیز طراحی کنم.نهایت لذت راببریدبا این وبلاگ.

مدیر وبلاگ : علی
نویسندگان
نظرسنجی
نظر خود را در باره ی وبلاگ ما بدهید لطفا؟






1

گنجاندن هومیوپاتی در نظام های سلامت

ب. پویتوین

رئیس انجمن پژوهش هومیوپاتی فرانسه

هومیوپاتی یك شیوه درمانی است كه اجزاء زیادی را در بر می گیرد و دارای سه عنصر

اساسی است: بیمار، و شرایط و ویژگ یهای شخصی اش؛ دارو، و تركیب و فرایند تولیدش؛

و پزشك، و رویكردش به درمان و مفاهیم سلامت . توسعه پژوهش و ساختارهای ارزیابی،

به همراه آموزش انتقادی و تحلیلی، به پیشرفت طبابت هومیوپاتی و تعریف نقش بالقوه

آن در رابطه با سایر روش های درمانی متعارف و غیرمتعارف در نظا م های سلامت غرب

كمك م یكند.

هومیوپانی دویستمین سالگرد تولد خود

را در سال 1996 جشن گرفت . در این مراسم

هورست سیهوفر، وزیر سلامت آلمان، عنوان كرد

كه موفقیت هومیوپاتی را “نمی توان انكار كرد

اگرچه همواره تلاش بر این بوده است ” و

“محصولات هومیوپاتی همیشه باید بتوانند

اثربخشی خود را ثابت كنند ” [ 1]. در یك

همایش سازمان بی ن المللی پزشكی هومیوپاتی

در سال 1994 ، دكتر ژ. ژانگ افسر سلامت

سازمان بهداشت جهانی برای طبهای سنتی به

ادغام هومیوپاتی در نظا م های سلامت ملی

كشورهای متعددی از جمله آلمان، هند،

مكزیك، پاكستان، سری لانكا، و انگلستان اشاره

نمود [ 2]. او ویژگی های هومیوپاتی را ر ویكرد

كل نگرانه به بیمار، تجویز داروهایی كه سیستم

دفاعی خود بدن را تحریك م یكنند، و استفاده

از حداقل دز دارو عنوان كرد. دكتر ژانگ درباره

مورد آخر اشاره كرد كه “هیچ شكی درباره

ایمنی داروهای هومیوپاتی وجود ندارد چرا كه

مواد دارویی به كار رفته در داروهای هومی وپاتی

بسیار رقیق شد ه اند. اما هنوز نگرانی زیادی

نسبت به اثربخشی بالینی این داروها وجود دارد .

نحوه عملكرد هومیوپاتی هنوز توسط علم

پزشكی امروز تأیید نشده است.”

این وضعیت معمولاً در ارتباط بین

سازمان های هومیوپاتی و مسؤولان سلامت ملی

و بین المللی مشاهده می شود: علاقه مندی

عمومی به هومیوپاتی در بسیاری از كشورها،

ناكافی بودن یافته های پژوهشی، و انتظار

پیشرفت از همكاری های بین المللی.

زمینه تاریخی و تعاریف

ارتباطات بین هومیوپاتی و نظام های

پزشكی غربی پیچیده است . نظام پزشكی غربی

رویكردی مكانیكی و فیزیوپاتولوژیك ب ه

داروشناسی دارد كه اساس آن مواد شیمیایی یا

گیاهان هستند و دیگر این كه زیس ت شناختی و

مبتنی بر آزمو ن های بالینی است . برای درك این

روابط باید به سال 1796 برگردیم، زمانی كه

هانمن مقاله خود را تحت عنوان “مقاله ای در

باب یك اصل جدید برای كشف خواص دارویی

مواد” منتشر كرد و طی آن یك روش درمانی به

نام هومیوپاتی را پایه ریزی نمود [ 3]. پس از

تشریح مفاهیم نظری پزشكی آن زمان، هانمن

ایده اصلی روش درمانی جدید را معرفی نمود :

2

یك رویكرد درمانی مخصوص به هر شكل برآمده

از شرایط، تأثیرات دوگانه و معكوس داروها، و

عملكرد درمانی د اروها به دلیل تشابه بین

علامت های وضعیت غیرطبیعی كه ایجاد

می كنند و علامت های وضعیت “طبیعی ” كه در

بیمار مشاهده م ی شود. هانمن و شاگردان و

پیروان او برای دستیابی به كاربرد عملی

نشانه شناسی داروها به سه منبع اطلاعاتی روی

آوردند:

• آزمایش كردن روی افراد سالم، اب تدا با

دزهای غیرسمی و سپس دزهای بسیار

ضعیف

• اطلاعات سم شناسی و داروشناسی آن زمان

• نتایج مشاهدات درمانی

این رویكرد داروشناختی اگرچه اصیل

بود، به جدایی از طب و داروشناسی رایج آن

زمان منجر نشد و افراد زیادی به تبعیت از

تروسو اعتقاد داشتند كه نظام پزشكی

هومیوپاتی دارای “رویكردی بسیار ارزشمند به

خواص داروها” است، اگرچه در كار تجربی اش

خالی از “توهمات سیستماتیك ” نبود. بنابراین

هومیوپاتی دارای تمام جاذب ههای یك

علامت شناسی دقیق بود اما در عین حال دچار

مشكل چگونگی غربال كردن انبوه علائم با

منشأهای غالباً مشكوك نیز بود.

مفهوم تشابه كه برای درمان به كار

می رود و به خوبی “پزشكی مشابه ها” را تشریح

می كند، منشأ بروز مشكل نیست . هانمن در

هنگام معرفی “ مشابه مشابه را درمان م یكن د” به

عنوان یك قاعده جهانی، بسیار نسبت به این

مفهوم متعصب بود . من احساس می كنم كه لغت

[ درمان كه گاهگاهی از آن استفاده م یكرد [ 3

در حقیقت بیشتر مناسب فرضیه عملكرد

فارماكولوژی است، و می توان آن را به روش های

متعددی كه كاملاً با رویكرد بیولوژیك امروزی،

بخصوص برای ایمنی شناسی و حساسیت شناسی،

سازگار هستند بیان نمود.

مشكل اصلی بعداً بروز كرد كه مربوط به

روش ت هیه محصولات هومیوپاتی و دزهای به كار

رفته بود (حتی در حال حاضر هم یك داروی

هومیوپاتی نه با موارد استفاده و جایگاه آن در

یك رده درمانی، بلكه با روش تهیه آن تعریف

می شود). هنگامی كه هانمن برای جلوگیری از

اثرات نامطلوب برخی داروها (مانند نمك های

جیوه و گیاهان سمی ) شروع به كاهش دز كرد،

داروسازی هومیوپاتی به تدریج توسعه یافت .

هنگامی كه هانمن پس از گذشت بیست سال از

بنیانگذاری هومیوپاتی، روش تهیه داروها را با

رقیق سازی مداوم با نسبت یك صدم تعریف كرد

و استفاده از محلول های با رقت بالا را پیشنهاد

داد، داروسازی هومیوپاتی شكل گرفت. این

مسأله هنگامی روشن شد كه هانمن در كارهای

نظری خود در اواخر عمرش، فرایند رقیق سازی

را یك نوع “پویاسازی” عنوان كرد كه امكان

دسترسی به خواص دارویی غیرمادی را بر اساس

“اصل حیاتی” فراهم می كند.

جالب توجه است كه این مشكل به

هومیوپاتی كمك كرد ت ا در دو عرصه گسترش

یابد [ 4]: عرصه فرهنگی در كشورهایی نظیر هند

كه نظا مهای فكری ایده های فلسفی موازی با

هومیوپاتی ارائه كردند؛ و عرصه علمی در

جستجوی مكانیزم های عملكردهای

فیزیكوشیمیایی كه به پژوهش های جدی و

جالب بسیار و نظری ه های متعددی منجر شد كه

غالباً بنیاد مستحكمی نداشتند و گاهی بیش از

حد به افكار عمومی عرضه می شدند. بحث

“حافظه آب” مثال خوبی برای این قضیه است

كه در مورد آن بیش از مطالب علمی و شایان

بررسی عمیق، جزئیات ب ی اهمیت زیادی به افكار

عمومی عرضه شده است.

هانمن در سالهای پایانی عمر خود اصول

پایه ای ه ومیوپاتی را در كتابی درباره بیماری های

مزمن توسعه داد و در آن زمینه های شك لگیری

بیماری های مزمن و توالی و تناوب دوره های

3

پاتولوژیك مختلف را تشریح كرد . در هومیوپاتی

این زمینه ها می تواند از طرفی مایه تعصب

هومیوپات ها و اصرارشان به تركیب آنها با

مفاهیم متروك و قدیمی شود، و از طرفی

می تواند نقاط مرجع جالب توجهی در طبابت

روزمره باشد و نظر دقیق تری را برای زمینه و

سابقه بیماران و تلاش جهت ارتقای سطح

سلامت آنها در طولان یمدت ارائه كند.

تعریف بهتری از هومیوپاتی را م یتوان در

عنوان یكی از مراجع یافت [ 5]: “طب مبتنی بر

آزمایش” [و تجربه]. این تجربه است كه یك

علامت شناسی دقیق را می سازد،

علامت شناسی ای كه اعتبار آن باید بررسی شود :

دیدگاه ك ل نگرانه به هر بیمار و رویكرد تجربی به

زمینه و سابقه او، و تجویز داروهایی كه در آنها

هیچگونه سمی وجود ندارد، كه باعث تردید در

وجود پایه علمی برای آن می گردد . سؤال دیگری

كه در اینجا مطرح است چگونگی تطبیق

هومیوپاتی با فرهن گ های مختلف است كه باعث

تنوع زیادی در روش تجویز شده است . امروزه

“روح نظام” تنها به كسانی توجه دارد كه به

تعصبات اصلی هومیوپاتی پایبندند و فراموش

كرده است كه بنیانگذار ه ومیوپاتی تا پایان عمر

خود مشغول توسعه نظریات و اصلاح كار خود

بود.

هومیوپاتی و ارتباط آن با نظا م های

سلامت امروز

مرور دقیق تمامی این فعالیت ها

امكان پذیر نیست و ما تنها به ذكر نمون ه هایی از

ارتباط هومیوپاتی با نظام های سلامت در فرانسه،

اروپا، و برزیل اكتفا می كنیم : در فرانسه، كه طی

چند سال اخیر آموزش، پژوهش بنیادی و

ارزیابی در بسیاری از امور مركز توجه بوده است؛

در اروپا، كه اخیراً گزارشی درباره طب جایگزین

تسلیم پارلمان اروپایی شده است؛ و در برزیل،

كه هومیوپاتی یك تخصص پزشكی محسوب

می گردد.

هومیوپاتی و نظام سلامت فرانسه

هومیوپاتی در فرانسه جایگاهی متناقض

دارد. داروهای هومیوپاتی در فارماكوپه های

فرانسه درج شده اند، عموماً توسط نظام امنیت

عمومی فرانسه تأمین هزینه می شوند، و به طور

صنعتی و بر اساس شیو ه نامه منتشر شده در

سال 1992 تولید می شوند. دو عدد از

آزمایشگاه های مربوطه جزء پیشروان بازار

داروهای هومیوپاتی در جهان هستند . این

وضعیت محبوبیت هومیوپاتی را نشان م ی دهد:

یك بررسی كه در سال 1992 توسط یك بنگاه

انجام (IFOP) نظرسنجی عمومی در فرانسه

گرفته نشان داد كه 36 % مردم فرانسه به صورت

معمول یا اتفاقی از داروهای هومیوپاتی استفاده

می كنند، و بررسی های دیگر نشان داده است كه

%60 فرانسوی ها طرفدار استفاده از آن هستند

4]. با این وجود، موقعیت سازمانی پزشكان ]

هومیوپات هنوز ناپایدار است؛ آنها در

بیمارستان ها و نظام آموزش پزشكی وضعیت

خوبی ندارند، تقریباً فقط به طور خصوصی

فعالیت می كنند، آموزش آنها اكثراً خصوصی

است، و این “روش درمانی” توسط مجمع

خودتنظیم حرفه پزشكی فرانسه به صورت

رسمی تأیید نشده است.

روند كنونی در زمینه پژوهش بالینی،

پژوهش های بنیادی، و آموزش نشانگر آغاز

حركت به سمت تغییر این وضعیت است.

پژوهش بالین . ی در سال 1983 دكتر

میشل اوبین، یكی از پیشروان فعالیت های

سازمانی در زمینه آزمون های كنترل شده

هومیوپاتی در فرانسه، مذاكراتی را با هیأت

مدیره داروهای پزشكی و داروسازی درباره

پژوهش بالینی آغاز كرد . او در سال 1984 از

تشكیل یك گروه كاری برای آزمو ن های

هومیوپاتی كنترل شده تحت نظارت اتحادیه ملی

پزشكان هومیوپات خبر داد. هدف این مجموعه

تهیه پروتك ل هایی بود كه هم روش های رایج و

4

هم قوانین هومیوپاتی را در بر بگیرد . در سال

1985 ، هنگامی كه ژورژینا دوفو ،وزیر امور

اجتماعی، هیأتی را مركب از اعضاء سازمان

و دو پزشك (INSERAM) پژوهش ملی

هومیوپات تشكیل داد این امر محقق گردید . این

هیأت كه “گروه پژوهش و آزمو ن های بالینی

نام گرفت بر آن شد (GRECHO) ” هومیوپاتی

كه دو رویه اتخاذ كند:

• فعالیت كوتاه مدت : انجام دوباره یك پژوهش

منتشر شده درباره تأثیر اوپیوم و رافانیا بر

حركت مجدد مواد در روده پس از عمل

لاپاروتومی. دلیل انتخاب این موضوع این

بود كه در این زمینه قبلاً دو آزمون

مقدماتی انجام شده بود و تفاوتی بین

داروهای هومیوپاتی و دارونما مشاهده شده

بود. اگرچه این آزمون نماینده درمان

هومیوپاتی نبود، و گرچه هیأت مربوطه

انجام آن را تصویب كرده (GRECHO)

بودند، در كاربرد عمومی نتایج آن تردید

كردند.

• فعالیت میان مدت: كمك به بهبود ارزیابی

اثرات داروهای هومیوپاتی در درمان به

صورت فردی. دو زمینه منتخب عبارت

بودند از درمان عفونت های دستگاه تنفسی

فوقانی در كودكان، و درمان پیشگیرانه

تبخال لبی.

در عمل به دلیل آنكه بودجه دو آزمون

دیگر در سال 1986 قطع شد، تنها آزمون اول

(روی اوپیوم و رافانیا) انجام گرفت.در مارس

The Lancet 1988 ، نتایج آزمو ن ها در مجله

منتشر گردید و حاكی از آن بود كه نه اوپیوم

5 هیچكدام در بازیابی CH 15 و نه رافانیا CH

حركت روده ها پس از لاپاروتومی مؤثر نبودند . در

پی این گزارش، لوموند مقال ه ای تحت عنوان

“هومیوپاتی ب ی تأثیر است ” چاپ كرد كه منجر

به بح ثهای زیادی گردید.

پژوهش و آموز . ش در همین زمان بررسی

La متعادل تری توسط یك فرد علمی در مجله

چاپ شد كه با من، به عنوان یكی Recherche

تماس گرفته بود: ،GRECHO از اعضاء

“آیا نتایج منفی این آزمون به معنای آن

است كه باید هومیوپاتی را عموماً ب ی تأثیر قلمداد

كنیم؟ اعضاء این گروه تحقیقاتی، چه هومیوپات

چه غیر آن، هنوز در این زمینه محتاط هستند و

عقیده دارند كه نمی توان این نتایج را به

زمینه های دیگر هومیوپاتی توسعه داد … از نظر

هومیوپاتی، مسأله “فردیت ” در این آزمون رعایت

نشده است . دكتر ب. پویتوین كه اخیراً یك

ارزیابی كلی از هومیوپاتی به وزارت سلامت ارائه

كرده است عقیده دارد كه سه آزمون، هر قدر

هم كه دقیق باشد، كافی نیست و حداقل شاید

30 آزمون لازم باشد تا بتوان ارزیابی صحیحی از

هومیوپاتی به عمل آورد . از همه مه متر،

گروه های تحقیقاتی باید به طور مستقل و فارغ

از ماجراهای سیاسی كار كنند. اما با توجه به

منتشر كرده، GRECHO نتایج نامطلوبی كه

بسیار بعید به نظر می رسد كه چنین آزمونی

تكرار گردد . این امر باعث تأسف است بخصوص

كه فرانسه كشوری است كه در آن بیشترین

تعداد بیماران از هومیوپاتی استفاده م ی كنند”

.[6]

كمیسیون دیگری در وزارتخانه مسؤول

آموزش بود . همه آموزشكده های هومیوپاتی

برنامه ای برای مدرك بین دانشگاهی در

هومیوپاتی طراحی كرده بودند . بر خلاف

هومیوپاتی، چنین تأییدیه هایی برای طب سوزنی

سازمان یافته شده است . از دو سال قبل تا كنون،

در پی تقاضای هیأت اجرایی انجمن ملی

پزشكان هومیوپات فرانسه، هیأتی مركب از

اعضای شورای پزشكان فرانسه، افراد دانشگاهی،

و پزشكان هومیوپات مشغول طراحی یك درجه

بین دانشگاهی هستند. شورای پزشكان گزارش

این هیأت را بررسی كرده و پیشنهاد سازماندهی

5

یك درجه را داده است. در طی كار هیأت روی

فعالیت های ارزیابی، اجماع حاصل شد كه این

فعالیت ها باید در فرانسه توسط دانشگا ه ها

افزایش یابد.

ارزیاب . ی به طور كلی در مورد آزمون های

بالینی منتشر شده در متون بی ن المللی

بررسی هایی انجام گرفته و نظرات مختلفی درباره

چگونگی انجام آزمون ها در آینده ارائه شده است .

بنابراین، دو پژوهشگر فرانسوی می گویند:

“آزمون های تصادفی در مقیاس بالای لازم برای

ارزیابی اثرات احتمالی می تواند هزینه های زیادی

داشته باشد كه بیش از ارزش و فایده آنها باشد ”

7]. به نظر آنها بعید است كه نتایج اینگونه ]

آزمون ها تأثیری در دیدگاه پزشكان و بیماران

داشته باشد، اما دلایلی برای نظر خود ارائه

نمی كنند.

سه اپیدمیولوژیست هلندی در مرور خود

8] بر 107 آزمون هومیوپاتی كنترل شده اشاره ]

كردند كه 15 مطالعه از 22 “بهترین مطالعات”

نتایج مثبتی داشته اند. از نظر آنها انجام

آزمون های كنترل شده بیشتر ضروری است . “به

نظر ما برای اثبات بیشتر امر باید تعدادی آزمون

كنترل شده به درستی و با دقت به صورت كور

دوجانبه بر روی تعداد زیادی از انسا ن ها انجام

بگیرد. با توجه به نتایج تحقیقات منتشر شده و

میزان بالای استفاده از هومیوپاتی، انجام چنین

آزمون هایی منطقی است.” اخیراً پیشنهادهای

مشابهی توسط گروه كاری اروپایی ارائه شده

است (ر.ك. پایین). ارزیابی اثرات هومیوپاتی در

وضعیت های پاتولوژیك گوناگون ضروری است

اما منابع و ساختارهای لازم برای این كار فعلاً

در دسترس جامعه هومیوپاتی فرانسه نیست .

خوشبختانه در بقیه اروپا و ایالات متحده

وضعیت به گونه دیگری است.

متون موجود در مورد ارزیابی هومیوپاتی

شامل كارهای علمی دیگری نیز م ی شود [ 9] كه

عمدتاً در زمینه زیست شناسی هستند. به این

آزمون ها كه به بحث “حافظه آب” محدود

نمی شوند، م رتباً در متون مرجع اشاره می گردد .

این امر به توسعه بحث تجربی درباره آثار

رقت های بسیار بالا و هد ف گیری بیولوژیك

داروهای هومیوپاتی كمك م یكند.

هومیوپاتی در اروپا

به تازگی گزارشی درباره پزشكی های

جایگزین تسلیم پارلمان اروپا شده است . كمیته

نماینده پزشكان اروپ ایی كه انجمن پزشكان

فرانسه عضو آن است مخالفت خود را با گزارش

اعلام كرد و اذعان نمود كه پیش از مداخله

درمانی تشخیص باید انجام گیرد و تنها آموزش

.[ پزشكی می تواند این نیاز را برآورده كند [ 10

كمیته نماینده پزشكان افزود :“غیرممكن است

به روشهایی كه آزمایش نشده اند میدان بدهیم،

وقتی كه حتی استادان آن روشها تن به ارزیابی

نمی دهند”.

گزارش درباره وضعیت پزشكی های

غیرمتعارف نهایتاً در 29 مارس 1997 با

اصلاحاتی پذیرفته شد . قطعنامه مربوطه از هیأت

اروپایی خواست كه برای بررسی ایمنی، مسائل

اجرایی، و زمینه كاربرد و مكمل یا جا یگزین

بودن هركدام از روش ها آزمون هایی انجام

دهد.در مورد هومیوپاتی به طور اخص،

موضعگیری پزشكان اروپایی مشابه موضعگیری

پزشكان فرانسوی بود كه به لزوم تشخیص

پزشكی و تضمین كیفیت آن در آموزش پزشكی

اشاره داشتند . با این حال، نظریات كسانی كه از

روش های درمانی آزمایش نشده و غیرمستند

حمایت می كنند هیچ ارتباطی به هومیوپاتهای

فرانسوی و اروپایی ندارد . همانطور كه انجمن

پزشكان فرانسه به خوبی می داند، پزشكان

هومیوپات در كمیته همگی طرفدار انجام ارزیابی

هستند. پزشكان پارلمان اروپا نیز از این تمایل

آگاه هستند، چرا كه این پار لمان بود كه در

دسامبر 1993 از كمیسیون اروپایی خواست تا

6

شرایط لازم برای پژوهش علمی در زمینه

هومیوپاتی را بررسی كند.

در پی این درخواست، یك گروه پژوهشی

مركب از هومیوپات های متخصص در پژوهش،

پژوهشگران بالینی و داروشناسی، و

شیوه شناس ها در سپتامبر 1994 تحت حمایت

كمیسیون اروپایی تشكیل گردید . این گروه

16 نفره به مناسبت دویستمین سالگرد تولد

هومیوپاتی گزارشی را در سپتامبر 1996 منتشر

كردند [ 1،10 ] و در آن هومیوپاتی را برای

ارزیابی تأثیرات بالینی مناسب دانستند و اذعان

كردند كه این روش درمانی دارای اجزاء متنوع و

زیادی است [ 11 ]. همین گروه اسناد دیگری از

جمله یك فرهنگ لغات مرجع و بخصوص یك

ابرتحلیل از آزمون های بالینی گذشته منتشر

نمود. برای مجموع نتایج 15 آزمون مناسب، این

بررسی تفاوت آماری زیادی را به نفع هومیوپاتی

نشان داد، اما تحلیل حساسیت مشخص كرد كه

به دلیل كیفیت پایین آزمون ها و گزارش های

آزمون ها باید در نتیجه گیری نهایی احتیاط نمود

12 ]. به قول دكتر پیتر فیشر، یكی از اعضای ]

گروه، روماتولوژیست، و مدیر پژوهشی

بیمارستان سلطنتی هومیوپاتی لندن،

هومیوپات ها نباید به این نتایج راضی باشند و

.[ باید بیشتر كار كنند [ 12

با همكاری پرو فسور فلاویو دانتاس، فیشر

یك جلسه علمی ترتیب داد تا نتایج طبابت

روزمره هومیوپاتی را ارزیابی كند . برای ارتقاء

كیفیت طبابت هومیوپاتی اولین كار

صحت گذاری و ارزیابی قابلیت اطمینان

یافته های پزشكی است. دانتاس به دقت منابع

علامت شناسی هومیوپاتی را بررسی كرده و

دویست سال پس از تروسو به این نتیجه رسیده

كه اثرات دارویی هومیوپاتی، بر اساس آزمایش

روی انسان ها، بیش از آنچه بوده تخمین زده

شده است. این مسأله به گرد آمدن داده های

غیرقابل اطمینان و تجویزهای نامناسب منجر

شده است . مشاهده شده است كه پویایی نقادانه

هومیوپات های لندن مربوط به مزیت آنها در

برخورداری از بیمارستان هومیوپاتی و حمایت

سلطنتی است كه در آن هومیوپاتی انجام،

ارزیابی، و تدریس می شود.

بنابراین علاقه مندی به ارزیابی كارایی

بالینی هومیوپاتی در اروپا واضح است . در هر

حال سه نوع محدودیت در این راه وجود دارد:

• تنوع زیاد روش های تجویز داروهای

هومیوپاتی در مكاتب مختلف

• ناآگاهی نسبت به مكانیزم عملكرد رق ت های

بالا، كه در نتیجه آن فاكتورهای مهمی

مانند فارماكوكینتیك داروها و مدت تأثیر

آنها ناشناخته است.

• تعداد كم بیمارستا نهایی كه از هومیوپاتی

استفاده می كنند. بیمارستان سلطنتی

هومیوپاتی لندن جزء موارد استثنا در

اروپاست، و در تلاش برای تدوین

پزشكی های جایگزین و ایجاد یك نظام

طبابت بر پایه شواهد حقیقی، مطالبی در

مورد پیشرفت پژوهش در زمینه این

پزشكی ها منتشر كرده است.

هومیوپاتی در قاره آمریك ا : ایالات متحده و

برزیل

پس از پیشرفت های چشمگیر هومیوپاتی

در قرن نوزدهم كه حدود سال 1900 به اوج

خود رسید، هومیوپاتی در ایالات متحده كاملاً با

نظریات حیات گرا در هم آمیخت و از رقابت با

پیشرفت های علمی پزشكی باز ماند [ 4،5 ]. بر

خلاف فرانسه كه هومیوپا ت ها در آن سنت

بالینی خود را حفظ كردند، در ای الات متحده

حركت به سمت مباحث پیچیده و سنگین باعث

به حاشیه رفتن هومیوپاتی گردید . با این وجود،

در سال 1993 با تشكیل اداره ای برای مطالعه

روش های طبابت غیرمعمول تحت نظارت

سازمان ملی سلامت، تغییراتی حاصل شد . در

حال حاضر در پژوهشكده طب جایگزین

7

(بیمارستان بث اسر ائیل و آموزشكده پزشكی

هاروارد)، با همكاری گروه پژوهش هومیوپاتی در

كمیته اروپایی كارهایی در حال انجام است . اداره

طب جایگزین، كه در آن هومیوپاتی تنها یكی از

زمینه های مورد مطالعه است، رویكردی تجربی

(آزمون های بالینی و بیولوژیك ) دارد اما

فاكتورهای اقتصادی، جامعه شناسانه، فلسفی، و

معنوی را نیز كه باعث گرایش بیماران و پزشكان

به طبهای جایگزین می شوند در نظر می گیرد.

در برزیل كه ساختار نظام پزشكی آن بر

پایه مدل ایالات متحده تنظیم شده، از سال

1992 هومیوپاتی به عنوان یك تخصص شناخته

شده است و بخشی از برنام ههای سلامت

ایالت های مختلف برزیل را تشكیل م ی دهد . هر

دو سال یك همایش بی نالمللی برای تحقیقات

سازمانی در زمینه هومیوپاتی برگزار می شود و به

بررسی تمامی جنبه های پیشرفت، از مسائل

جامعه شناسانه تا پژوهش های بنیادی، می یردازد

و طبابت هومیوپاتی را ارزیابی می كند. بین

مراكز دانشگاهی، انجم ن های پزشكی، و

داروسازی های مختلفی كه ما در برزیل از آنها

بازدید كردیم، سه تای آنها تأثیر زیادی در

گنجاندن هومیوپاتی در نظام سلامت كشور

داشته اند:

• سازمان هانمن برزیل (ریو دو ژانیرو)، كه

آموزش ها و ساختار درمانگاه سرپایی آن

امكان مطالعات مقایسه ای را فراهم م یكند،

در حالی كه دسترسی به خدمات را برای

مردم فقیر منطقه آسان م یكند.

• انجمن پائولیست (سائو پائولو )، كه كارش به

خوبی با نظام سلامت عمومی ایالت ادغام

شده است.

• دانشگاه فدرال اوبرلاندیا، كه در آن پروفسور

دانتاس، مدیر سابق دانشكده و مدرس

اخلاق و درمان هومیوپاتی، شروع به معرفی

پژوهش هومیوپاتی و ارزیابی نقادانه متون

كرده است.

پیشنهادهایی برای ادغام بیشتر هومیوپاتی

در نظام های پزشكی غربی

با نگاه سریعی به ویژگی های “پزشكی”

هومیوپاتی، مستقل از تعصبات موجود در آن و

ارتباطش با نظام های سلامت غرب، می توانیم

پیشنهادهایی برای روال های ارزیابی طبابت

14 ]، توسعه آموزش، و بهبود طبابت ارائه دهیم. ]

كسب اطلاعات بیشتر درباره تداول،

هزین هها و را ههای استفاده از

هومیوپات . ی در ایالات متحده [ 15 ] و

استرالیا [ 16 ] برای همه پزشكی های

غیرمعمول چنین مطالعاتی انجام شده است .

در این كشورها، متخصصان آگاهی از میزان

فایده ای را كه از صرف هزینه برای طب های

جایگزین بدست می آید مسؤولیت خود

می دانند.

ارتقاء كیفیت طبابت هومیوپاتی،

بخصوص به رو شهای زی : ر

− كسب درك عمیق تری از هومیوپاتی و

بخصوص علامت شناسی آن. این امر

مستلزم انجام آزم ون های جدید روی

افراد سالم و به روز كردن یافته های

سم شناسی و حساسیت شناسی برای

برخی داروها است تا علامت های قابل

اطمینانی بدست آید.

− عدم تجویز دارو تنها بر اساس علائم و

نشانه ها، بلكه در نظر گرفتن تأثیر

فیزیوپاتولوژیك آنها به عنوان تابعی از

تركیب و تروپیزم . این كار در طبابت

كنونی آغاز شده است.

− مقایسه روش های مختلف طبابت

هومیوپاتی، كه برای تدوین استاندارد

ضروری است.

ارتقاء پژوهش بالین : ی

− ارائه خدمات بیمارستانی به پزشكان

هومیوپات، تا بتوان آزمون های

8

كنترل شده را بر اساس واقعیات طبابت

انجام داد.

− توسعه انواع مختلف آزمون های بالینی

بسته به داروهای هومیوپاتی مورد

استفاده: داروها در رقت های پایین كاملاً

با متدولوژی كلاسیك منطبق هستند، اما

برای داروهای با رقت بالا باید تغییراتی

در پروتك لهای موجود داد.

− در نظر گرفتن اطلاعات سطح زندگی و

وضعیت اقتصادی در بررسی ها.

توسعه پژوه شهای بنیاد : ی

− انجام پژوهش هایی بر روی مكانیزم های

فیزیوپاتولوژیك حاكم بر داروها . این كار

كه باید بیشتر به ابتكار لابراتوارهای

داروسازی هومیوپاتی صورت بگیرد

می تواندبا همكاری دانشگا ه ها یا مسؤولان

مربوطه انجام شود . چنین كاری به تازگی

در مورد رق ت های ضعیف آلكالویدهای

.[ كوكولوس انجام گرفته است [ 17

− انجام پژوه ش های فیزیكوشیمیایی ،

بخصوص روی خواص اسپكتروسكوپی

محلول های بسیار رقیق [ 4،9 ]؛ وجود

مكانیزم های قابل توجیه می تواند به

پذیرش نتایج پژوهش های بالینی كمك

كند [ 8]؛ این امر م ی تواند

موضعگیری های فرهنگی را، بخصوص در

میان دانشمندانی كه هومیوپاتی را یك

“مسخرگی مولكولی ” می دانند، تغییر

دهد؛ تناقض در اینجاست كه اگر

روش های مسخره نتایج عملی به همراه

دارند، شایسته بررسی علمی هستند.

توسعه آموزش نقادانه در هومیوپات : ی

− در آموزش دانشگاهی، با ارائه اطلاعات به

دانشجویان و سپس با ارائه مدرك بین

دانشگاهی تا كسانی كه به این شیوه

تحصیل كرده اند بتوانند پس از تشخیص

از هومیوپاتی در طبابت خود استفاده

كنند.

− در طی ادامه تحصیلات پزشكی، با اضافه

كردن مزایای آموزش پزشكی متعارف به

روش های درمانی غیرمتعارف.

حفظ جنب ههای “انسانی” طبابت

هومیوپات : ی

− با استفاده از هر آنچه كه در مشاوره

پزشكی به سود ارتباط بیمار با پزشك

است، تا آگاهی نسبت به بیماری افزایش

یابد و به بیمار برای حفظ سلامتش

كمك شود.

− با حفظ سنت بقراطی، بخصوص با

مطالعه اندركنش ها با محیط و تركیب

رویكرد های فردی و كلی به بیمار؛

هومیوپاتی “پزشكی فرد” است.

قدمت هومیوپاتی به 200 سال می رسد و

به همراه طب سوزنی، طب گیاهی، و استئوپاتی

در زمره متداول ترین روش های درمانی

غیرمعمول در جهان است . هومیوپاتی بخشی از

میراث گذشتگان ماست چرا كه هزین ه های كمی

دارد، تا جایی كه بخشی از تشخیص است

تجویزهای آن ایمن است، و در تهیه داروهای آن

فناوری ساده ای به كار م ی رود كه البته به تجربه

و دانش زیادی احتیاج دارد.

اگر هومیوپاتی كار م ی كند، با توجهش بر

سه محور دارو، روش تجویز، و رویكرد به بیمار و

بیماری، میراثی است كه به طور مساوی به همه

ما تعلق دارد : بیمارانی كه داروها را مصرف

می كنند، پزشكانی كه آنها را تجویز می كنند،

لابراتوارهایی كه آنها را تولید می كنند ، مؤسسات

و ناشرینی كه اطلاعات دارویی را منتشر

می كنند، و نظا م های سلامت كه تلاش م ی كنند

تا هزینه ها، منافع، و خطرات چنین فعالیت هایی

را تنظیم كنند. بحث درباره بهبود روابط میان

مؤسسات هومیوپاتی و نظا م های سلامت غربی با

توسعه آموزش و ارزیابی، بحثی تخیلی و

9

ایده آل گرایانه نیست، بلكه بیان واقعیتی پیچیده

است كه همكاری را غیرقابل اجتناب م یسازد.

مراجع

1. Abbott A, Syelger M. Support for

scientific evaluation of homeopathy stirs

controversy. Nature, 1996, 383: 285.

2. Zhang X. Communication to the

Congress of the IMHO, Paris, 20-22

September 1995.

3. Histoire et fondements conceptuels de

l'homeopathie [History and conceptual

foundations of homoeopathy]. In:

Encyclopedie de medecine naturelle. Paris,

Frison-Roche, 1995, 7-98.

4. Poitevin B. Ombre et lumiere sur

l'homeopathie. Un defi pour demain [Light and

shade on homoeopathy. A challenge for

tomorrow]. Moulin-Les-Metz, Maisonneuve,

1993.

5. Demarque D. Homeopathie, medecine

de l'experience [Homoeopathy, medicine of

experiment]. Moulin-Les-Metz, Maisonneuve,

1982.

6. L'homeopathie: un enterrement

scientifique [Homoeopathy: a scientific burial].

La recherche, 1988, 199: 572.

7. Hill F, Doyon F. Review of

randomized trials of homeopathy. Revue

epidemiologique de sante publique, 1990, 38:

139-147.

8. Kleijnen J, Knipschild P, Ter Riet G.

Clinical trials of homeopathy. British medical

journal, 1991, 302: 316-323.

9. Poitevin B. Les grandes directions de

la recherche en homeopathie [The main lines

of homoeopathy research]. In: Encyclope آdie

de medecine naturelle.Paris, Frison-Roche,

1995, 111-125.

10. Les medecins europeens contre la

reconnaissance des "medicines

complementaires'' [European medical

practitioners against recognition of "alternative

medicines'']. Le quotidien du medecin, 1997,

6052: 27.

11. L'homeopathie dans le giron de la

science? [Homoeopathy in the bosom of

science?]. La recherche, 1996, 292: 10-11.

12. Taking the homeopathic knowledge

base into the 21st century. Pharmaceutical

journal, 1997, 258: 247.

13. Dantas F. How can we get more

reliable information from homeopathic

pathogenetic trials? British homeopathic

journal, 1996, 85: 230-236.

14. Poitevin B. Evaluation de

l'homeopathie [The evaluation of

homoeopathy]. In: Encyclopedie de medecine

naturelle. Paris, Frison-Roche, 1995, 143-147.

15. Eisenberg DM et al. Unconventional

medicine in the United States. Prevalence,

costs, and patterns of uses. New England

Journal of Medicine, 1993, 328: 246-252.

16. MacLennan A, Wilson DH, Taylor

AW. Prevalence and cost of alternative

medicine in Australia. The Lancet, 1996, 328:

246-252.

17. Reber A et al. Optokinetic and

vestibulo-ocular reflex adjustment by GABA

antagonists. Behavioural brain research, 1996,

81: 89-97.






آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
به وبلاگ خودتان خوش امدید

فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز
فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

كد ماوس


قوانین سایت

کد امنیتی :
:

امارگیر حرفه ای سایت

ابزار و قالب وبلاگبیست تولز

امارگیر حرفه ای وبلاگ و سایت

   
بالای صفحه